U kunt ze niet missen: de vergulde letters ‘Wester-Amstel’ boven aan onze poort. Het is ons visite-kaartje sinds 1760. Toen werd de eerste houten poort vervangen door de huidige Rococco-poort. Haar zusje ‘Over-Amstel’ vindt u in de tuin van het Rijksmuseum. Zónder gouden letters.
Ons vonkelende visitekaartje bestaat uit bladgoud dat met tergend geduld is aangebracht op de onderliggende gietijzeren letters. Daarbij wordt er gelakt, gepatineerd en god-mag-weten-wat. Vervolgens slijt het verguldsel heel langzaam weg door weer en wind. Gemiddeld één keer per generatie moeten de letters opnieuw worden verguld. Dan is de 0,0001 mm dikke goudlaag grotendeels verdwenen en komt het onderliggende zwarte gietijzer weer te voorschijn.
Het levert iedere keer gedoe op. Niet alleen kost het letterlijk goud, ook is het vinden van een bekwame vakman een uitdaging. De vraag naar dit soort werk is – laten we zeggen – niet uitbundig. En eenmaal gevonden is de kans klein dat een vakman in een paar decennia weer beschikbaar is.
Het 125-jarig lustrum van de familie Lissone op Wester-Amstel gaf het zetje om de uitdaging weer aan te gaan. En tot onze verrassing vonden we – nou ja, onze vaste huisschilder – een ware verguldingsartiest. Het Parool wijdde zelfs een twee pagina’s groot artikel aan deze letterschilder. Met een beetje geluk kunnen we hem over dertig jaar wéér bellen. Kijkt u maar.
Door: Søren Ludvig Movig